Kim jest siostra duchaczka?
Kim jestem? Jestem dziełem Boga, stworzonym dla Jego chwały, stworzonym z miłości i dla miłości; człowiekiem stworzonym na obraz Boży, umiłowanym dzieckiem Ojca, ukrytym w cieniu Jego ręki… Jestem kobietą, którą Pan uwiódł, ujarzmił, przemógł; oblubienicą poślubioną Chrystusowi na wieki, poślubioną przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie, której imię wyryte jest na Chrystusowych dłoniach.
Jestem tą, którą Bóg nazwał Moje w niej upodobanie. Jestem Wybraną… Jestem tą, która jest kochana do szaleństwa i która pragnie kochać miłością szaloną, której nie rozumie świat.
Jestem, bo Ty Jesteś Boże…
Jestem duchaczką. Co to znaczy? Kim dla mnie jest duchaczka?
To siostra, która ma intymną zażyłość z Duchem Świętym, która prowadzi z Nim intymny dialog nie ograniczający się jedynie do słów koronki ku Jego czci i odmawianych ustami modlitw… To siostra która pragnie Ducha Świętego i głęboko przeżywa spotkanie z Nim…
To ta, która otwiera się na Ducha Świętego na wzór Maryi – otwiera się cała, pozwala, aby zajął w niej całą przestrzeń, jaka w niej jest, aby ją ogarnął, przeniknął, wypełnił, prowadził… To siostra posłuszna Duchowi Świętemu, która pozwala się Jemu prowadzić, także na pustynię… Rozmiłowana na wzór o. Gwidona w Słowie Bożym, dla której Słowo Boże jest żywe, jest odniesieniem do jej życia. Jak o. Gwidon potrafi Je czytać, przeżywać, doświadczać i za Nim iść. To siostra, dla której znak, jaki nosi na szyi jest siłą i wyjaśnieniem jej życia; dwa krzyże razem: Chrystusa i jej – nie wiadomo gdzie kończy się jeden a zaczyna drugi… Jedno z Chrystusem… Zjednoczenie… i osłonięcie Duchem Świętym. To siostra nieustannie poszukująca Oblicza Chrystusa. Rozmiłowana w liturgii … Śpiewająca całym życiem pieśń miłości i głęboko przeżywająca Ofiarę Mszy Świętej. To siostra, której na sercu leży jedność. To naczynie pełne darów i owoców Ducha Świętego.
Duchu Święty, który mnie stwarzasz, kształtujesz, który nadajesz sens mojemu istnieniu, który nadajesz mi tożsamość… Kim Ty jesteś? Niepojęty, Nieogarniony, ukryty… Duchu Święty- niezgłębiona Tajemnico, któż Ciebie pojmie – Ciebie Ojcze ubogich? Tylko ten, kto w prostocie, pokorze i ubóstwie ducha staje przed Tobą i w milczeniu słucha… Przyjdź…
s. Agnieszka CSS
Formacja
Postulat
Jest przygotowaniem do nowicjatu. Trwa od 6 miesięcy do dwóch lat.
Postulantka uzupełnia formację ludzką, wdraża się do pełniejszego życia chrześcijańskiego, zaznajamia się z zasadami życia zakonnego, z duchowością i apostolstwem Zgromadzenia.
Nowicjat
Jest podstawowym etapem formacji zakonnej. Jest to czas przygotowania do całkowitego oddania się Bogu na drodze rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
"... Oddaję się całym sercem Tobie, Ojcze Miłosierdzia, abym w naszej rodzinie zakonnej, z pomocą Ducha Świętego, mogła dążyć do doskonałej miłości, służąc chorym i ubogim za przykładem Twego Syna Jezusa Chrystusa ..." (Konstytucje)
Juniorat
Jest etapem poprzedzającym profesję wieczystą, obejmuje on cały okres ślubów czasowych. Juniorystki praktycznie uczestniczą w pracach apostolskich Zgromadzenia, starając się w sposób harmonijny łączyć modlitwę z działalnością zewnętrzną.
W okresie Junioratu Siostry mogą uzupełniać formację zawodową i naukową.
"Wybrał nas przed założeniem świata,abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie... " (Ef 1,4)
Profesja wieczysta
Jest złożeniem na zawsze daru z siebie przez ślubowanie czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
Siostra Profeska wieczysta jest poświęcona Chrystusowi i służbie Kościoła oraz włączona na zawsze do Zgromadzenia.
