Nazywam się siostra Marta. Pochodzę z Burundi. Po moich ślubach wieczystych, które odbyły się w parafii w Gatara dnia 14/08/2025, zgromadzenie powierzyło mi nową misję: kontynuowanie nauki za granicą, dokładnie we Włoszech.

Dnia 28/09/2025 przybyłam do wspólnoty w Rzymie. Wszystkie siostry przyjęły mnie serdecznie. Czułam się jak w domu, mimo że nie znałam żadnego słowa po włosku, by się porozumieć. Pan Jezus kieruje losem każdego człowieka, pod warunkiem że znajduje się on w ogromie Jego miłości. Zarezerwował dla mnie niespodziankę, której jeszcze w pełni nie rozumiem.

Do tej pory nigdy nie wyobrażałam sobie, że znajdę się na obcej ziemi. Dzięki otwartości i prostocie moich sióstr czuję się jednak jak w domu. Moim zdaniem, od momentu przyjazdu Włochy są krajem, który bardzo mi się podoba, ponieważ wiele osób wierzy tam w jedynego Boga. Nie ma tam tylu sekt co w Afryce, szczególnie w mojej ojczyźnie, w Burundi, co głęboko mnie poruszyło.

Jeszcze jedna rzecz, którą zauważyłam: życie za granicą ułatwia pogłębianie powołania zakonnego, ponieważ istnieje wiele sposobów, by je rozwijać, ale równie łatwo można się od niego oddalić z powodu dużej wolności. Dla mnie szczególnie wzruszające jest uczestniczenie w Świętej Eucharystii sprawowanej przez Ojca Świętego oraz w jego katechezie przed Anioł Pański.

Na koniec jestem głęboko poruszona historią naszego założyciela, zwłaszcza gdy kierował Szpitalem Spirito Santo de Saxia w Rzymie.

Z tego miejsca pragnę serdecznie prosić o wsparcie w ramach Patronatu Misyjnego, aby moja misja nauki i posługi mogła owocnie służyć potrzebującym i pogłębiać moje powołanie zakonne.