Na wzgórzu (kolinie) Nyabihogo, w małej, prowizorycznej chatce, mieszka dwuletni chłopiec o imieniu Trésor (Skarb). Siedzi najczęściej obok swojej mamy Vanessy – kobiety, która od kilku lat zmaga się z poważnymi problemami psychicznymi. Z powodu choroby nie opuszcza domu, żyje w izolacji i samotności, a jej świat ogranicza się do czterech ścian tej ubogiej chaty.

Z dostępnych informacji wiemy, że od około trzech lat matka i dziecko żyją w takich warunkach. Mały Trésor dorasta bez poczucia bezpieczeństwa, bez odpowiedniej opieki i bez zaspokojonych podstawowych potrzeb. Często chodzi do sąsiadów, prosząc o jedzenie, bo w domu go po prostu brakuje.

Ojciec dziecka pojawia się dopiero wieczorem. Według relacji lokalnej społeczności nadużywa alkoholu, nie podejmuje pracy ani nie angażuje się w życie rodziny. Jego obecność nie przynosi wsparcia ani stabilizacji.

Podczas wizyty pomocowej mama Trésora nie zgodziła się nawet na pokazanie twarzy dziecka, co jeszcze bardziej ukazuje skalę jej problemów i zamknięcia w świecie choroby. Trésor ma zaledwie dwa lata, a już doświadcza samotności, zaniedbania i głodu – rzeczy, z którymi żadne dziecko nie powinno się mierzyć.

Na tej samej kolinie mieszka również kobieta o imieniu Lydie. Jest bardzo uboga, została opuszczona przez męża i samotnie zmaga się z codziennością. Jest matką trojga dzieci. Kobieta nie posiada środków, aby zapewnić im regularne wyżywienie, a jej sytuacja materialna jest skrajnie trudna.

W tym samym środowisku żyje także 80-letnia babcia, osoba w podeszłym wieku, wymagająca troski i wsparcia, która – mimo własnej słabości – pozostaje częścią tej dramatycznie ubogiej rzeczywistości.

Los tych rodzin pokazuje dramat wielu matek, dzieci oraz osób starszych żyjących w zapomnieniu, bez stałego wsparcia i zabezpieczenia podstawowych potrzeb.

To bardzo bolesne widzieć tak małe dzieci – i osoby w podeszłym wieku – w takich warunkach.
Trésor, troje dzieci Lydie oraz ich bliscy pilnie potrzebują pomocy.

W ramach programu „Adopcji Serca” chcemy otoczyć ich wsparciem:

• zapewnić regularną żywność,

• umożliwić dostęp do podstawowej opieki medycznej,

• w miarę możliwości – dać dzieciom szansę na bezpieczniejsze dzieciństwo i godniejsze życie.