Pracę na rzecz Pigmejów podejmuje siostra Adela z Buraniro, która w ramach swojej posługi misyjnej, między innymi, towarzyszy jednemu z najbardziej marginalizowanych ludów Afryki Środkowej. Jej codzienna obecność wśród Pigmejów to znak bliskości, solidarności i realnej troski o człowieka.

Pigmeje częściowo prowadzą koczowniczy tryb życia, zajmując się łowiectwem i zbieractwem. Zamieszkują różne regiony Afryki równikowej, a ich populacja liczy około 100 tysięcy osób. Nie posługują się jednym wspólnym językiem ani nie mają świadomości wspólnej historii – tworzą niewielkie, odrębne społeczności, które od pokoleń pozostają na marginesie życia społecznego i gospodarczego.

Jedną z form pomocy podejmowanej przez siostrę Adelę jest wspólne czyszczenie pola pod uprawę. Ta prosta, lecz wymagająca praca staje się początkiem realnej zmiany w życiu całych rodzin. Dzięki niej Pigmeje mogą uprawiać ziemię, sprzedawać plony i zarabiać na własne utrzymanie, odzyskując poczucie godności i samodzielności.

Ważnym elementem, dzięki któremu ta posługa jest możliwa jest Adopcji Serca, która umożliwia objęcie wsparciem całych rodzin. Dzięki temu dzieci Pigmejów mogą chodzić do szkoły i otrzymują szansę na lepszą przyszłość. Siostry misjonarki pomagają także w zakupie pól pod budowę domów, aby Pigmeje mogli osiedlać się w bezpiecznych warunkach i tworzyć stabilne wspólnoty.

Posługa siostry Adeli nie ogranicza się do pomocy doraźnej. Jest to cierpliwe towarzyszenie, budowanie relacji i tworzenie fundamentów trwałej zmiany.

Wspólna praca uczy odpowiedzialności, współdziałania i wzajemnego zaufania, a przede wszystkim rodzi nadzieję tam, gdzie przez lata jej brakowało.

Ta codzienna, cicha służba jest świadectwem miłości w działaniu. To nie tylko przygotowanie ziemi pod uprawę, lecz inwestycja w przyszłość Pigmejów – ich samodzielność, edukację dzieci i godne życie.