11 lutego, we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, obchodzimy w całym Kościele XXV Światowy Dzień Chorego. W naszych wspólnotach każdego dnia modlitwą i posługą otaczamy chorych. Jednak tego dnia szczególnie pamiętamy o osobach cierpiących, powierzonych naszej opiece.

Od początku historii naszego Zgromadzenia siostry i bracia Zakonu Ducha Świętego zajmowali się chorymi, biednymi i opuszczonymi dziećmi. Nasz Założyciel, bł. O. Gwidon z Montpellier wybudował szpital, w którym również sam posługiwał.

Już ponad osiem wieków siostry kanoniczki Ducha Świętego podejmują w miarę zmieniających się czasów, charyzmat miłości miłosiernej. Słowa zawarte w Ewangelii: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40) są wciąż aktualne.

Jak jest współcześnie?

Służymy chorym na różny sposób: począwszy od pracy w szpitalach, poprzez pomoc starszym i ubogim w domach prywatnych czy w ramach pracy charytatywnej na terenie parafii. Jedna z sióstr która jest lekarzem – pracuje w hospicjum. Tam gdzie jesteśmy, staramy się podejmować i realizować piękny charyzmat posługi potrzebującemu człowiekowi.

Siostry także z wielkim poświęceniem roztaczają opiekę nad starszymi i chorymi księżmi w Domu Księży Emerytów w Częstochowie. W Leżajsku siostry duchaczki pielęgnują starsze osoby potrzebujące całodobowej opieki.

Wielkim dziełem jest prowadzona wielokierunkowa działalność na misjach w Afryce. Tam siostry prowadzą szpital, porodówkę, dożywianie dzieci. Leczą, starając się zaradzić wielkim potrzebom ciała i ducha.

Dzieło pomocy człowiekowi potrzebującemu jest zawsze dobre i piękne, bo wypływa ze źródła Ewangelii. To właśnie adorując Jezusa w Eucharystii, pragniemy potem służyć Mu, ukrytemu jeszcze bardziej w drugim człowieku, w tym, który najbardziej potrzebuje naszej pomocy.

s. Radosława CSS

Zapisz